12-april-‘05

Aankleden, tanden poetsen, richting het toilet dan douchen en vooral niet vergeten te scheren, das namelijk lekkerder voor het douchen dan erna. Oh, wacht even eerst het koffiezetapparaat aanzetten, dan komt straks de geur van verse koffie me al tegemoet. Hoe laat is het eigenlijk heb ik nog tijd voor een eitje of wordt het weer een uitgebreid ontbijt bij de drive in van die wereldwijd bekende hamburger gigant. Stom helemaal vergeten heb om 9 uur een belangrijke meeting, waar zijn mijn aantekeningen. Moet nu echt op schieten want anders kom ik nog te laat ook dat zou een slecht begin zijn dan kunnen we die mega deal waarschijnlijk wel vergeten. Dan maar géén ontbijt. Het wordt weer brunchen vandaag!

 De dagelijkse routine: “van een bideshi”

Locatie: Rangamati Hill Tracts, South Kalindipur, naast de Hill Point School, 1 hoog links.

Na gedurende de nacht met behulp van het afvoersysteem de vochtbalans te hebben bij gewerkt, een noodzakelijk kwaad wat door de grote hitte en de daarbij gepaarde zweetproductie moeilijk valt te veranderen, gaan bij zonsopgang de luiken open. Ik doel hierbij uiteraard op de door moeder natuur mee geleverde luiken, want de ramen staan wagen wijd open. De enge beesten hebben het sinds enkele weken van de warmte gewonnen.

Het snorrende geluid van de fan klinkt aangenaam in de oren en aan de hand van de hoeveelheid licht schat ik de tijd in, wellicht 5.30 uur, tijd om op te staan!

Mijn groen getinte klamboe heeft wederom aan zijn taak voldaan, de enge beesten zijn wellicht mijn huis in maar niet het nachtelijke paradijs om mijn door Lariam gevulde dromen te verstoren.

Een glas water en dan voorzichtig de deur van het toilet openmaken en om een hoekje gluren. Vandaag worden de bergschoenen niet gebruikt!

Kakkerlakken komen als kleine fragiele beestjes via de afvoer het huis binnen. Dan zijn ze eigenlijk nog best leuk! Maar in no time weten ze zich te goed te doen aan wie weet wat en komen vervolgens als volgroeide irritante rotzakken je humeur en je bezigheden verstoren.

In de keuken staat de waterketel met gekookt water te wachten. In de hal

vul ik mijn Koreaanse cosmos.

Weliswaar mag je hier gewoon gekookt water in gooien maar toch doe ik dat niet, geduld is tenslotte een schone zaak en zeker in het geval van water is dat essentieel. Volgens de bijgeleverde sticker komt er na het filtering proces 100% puur mineraal water uit. Dit alles voor de vriendschappelijke prijs van 1500 taka. Een eenvoudige rekensom leert dat na 450 liter water de investering zich zelf heeft op gebracht, wat neer komt op ongeveer 150 dagen. Begrijp nu ook waarom de laatste weken het water beter smaakt, je blijft Nederlander ook al ben je een tijdje weg.

Terug in de keuken gaat de kleine ketel op het vuur voor de ochtendlijke verslaving. Ik loop naar het balkon doe de deur open en geniet van de dageraad in South Kalindipur.

Gedurende 5 minuten dwaal ik weg. De frisse ochtend lucht doet me goed. Ik ga het huis door en zet zoveel mogelijk ramen open. Dit is het ideale moment om de warmte er uit te krijgen.

In de keuken staat de Nescafe me al lachend aan te kijken. Het blijft behelpen met deze instant verslaving maar ook dit heeft zich opgelost want vandaag de dag is er concurrentie in de vorm van DE filter koffie. Bevoorraad door Heidi geniet ik nu op zijn tijd van onze Hollandse trots. Pas als je weer filter koffie drinkt heb je door wat je mist.

Met de dampende bak in de hand schuif ik aan achter mijn laptop in de eetkamer, logeerkamer, bibliotheek en tevens Rangamati hall of fame.

 Dit is de kamer waar ik de meeste tijd in door breng.

Mijn luidsprekers gitaar en de tafel waar ik mijn verhalen produceer bevinden zich hier. De hall of fame wordt gevormd door de vooraf gemaakte foto’s die nu aan mijn muur pronken. Uiteraard is het nog altijd mogelijk om een plaats te veroveren in deze unieke collectie, stuur foto of fraaie kaart en je maakt een goede kans.

De labtop en Nikon D70 waren weliswaar laatste moment beslissingen maar wel erg goede met veel plezier geniet ik dus regelmatig van de foto collectie van al meer dan 2500 stuks.

Reagerend op e-mail en af en toe afgewisseld met een spelletje Freecell tikt de klok vrolijk door en zie ik mijn ochtend gestaag aan mij voor bij gaan.

Ik loop de straat in voor de inkopen van het ontbijt. De variatie wordt steeds beter broodjes die zeker 3 uur vers blijven, bananen, tomaten en eieren worden afhankelijk van een bezoek aan Chittagong afgewisseld met kaas en pindakaas. Sinds 2 weken hebben we ook een nieuw “restaurant”

 alwaar ik verse warme roti haal die ik dan naar Bangladees gebruik vul met de overgebleven groenten van de vorige avond.

Ik moet opschieten want om 8 uur komt de boa (schoonmaakster), aangezien ik haar niet wil opschikken met een half naakte oudere jongere je blijft tenslotte beleefd, grijp ik in de hal naar mijn scheerspullen en haal het zojuist gekweekte gras van mijn gezicht. Onder de douche komen, als er tenminste water is, de fantasieën weer op.

Af en toe wordt het douchen ondersteund door een indringend gepiep, een deur die langzaam opengaat en wel enige smering kan gebruiken, ik kijk omhoog en bedenk waar het vandaan komt?

De douchekop, een kakkerlak die dit geluid produceert?

Ik weet het niet, zag ik daar niet iets wat leek op een poot die naar buiten steekt? Verbeelding?

Hier houdt het op de jonge onderzoeker in mij is weliswaar nog altijd geïnteresseerd, maar stel je voor dat de uitkomst positief is dan sta je nog steeds te douchen doch op een totaal andere manier. De kakkerlakken in alle soorten en maten komen in grote golven over je heen en krioelen zich gestaag door de douche ruimte. Je wilt de deur openzetten maar realiseert je dat dan het hele huis vol loopt ondertussen sta je al tot je kuiten in deze bewegelijke massa. Gelukkig het lage toilet neemt een gedeelte in zich op, maar de aanvoer is vele malen groter. Wellicht de douche dicht draaien, alsof dat enige zin heeft, waarom moest ik nu zonodig checken waar dat geluid vandaan kwam?

Net voordat ik tot mijn middel in deze krioelende bruine verscheidenheid sta, besluit ik mijn fantasieën niet langer de vrije loop te geven, draai de kraan dicht en droog mij af.

Boa komt binnen. Ze spreekt géén woord Engels. Ik in mijn beste Bangla leg uit wat ze moet doen. Als je hier namelijk niet verteld wat ze moeten doen dan gebeurt er weinig of niets.

Na een korte uitleg mijnerzijds, antwoord ze "boechie na". (Bangla voor ik begrijp er niks van!)

Zij begint uit gebreid te vertellen en ik zeg "boechie na". Vervolgens schieten we beide in de lach. De communicatie is niet van een vreselijk hoog niveau, maar wel uitermate vermakelijk.

De dag dat ik haar uitlegde dat ze wasknijpers moest gebruiken deed ik dit in de vorm van pantomime, opnieuw moest ze vreselijk lachen maar sinds die dag worden ze trouw gebruikt.

Hé brother, ik ga naar haar toe en zij showt mij trots een zestal kakkerlakken die zich ondertussen in de keukenkast hadden verschuilt. Ik beweeg mijn hoofd in een korte beweging en vervolgens gaat de bezem heen en weer en in enkele seconden verdwijnen ze met hoofdpijn door de al geopende keukendeur.

Eerlijk gezegd ben ik haar naam vergeten maar sinds die dag is zij de kakkerlakken killing machine.

Ik pak mijn spullen zeg, "kalke daekhe hobe" (tot morgen) en ga naar mijn werk.

14 april is het hier gelukkig Nieuwjaar. Het wordt 1412 volgens de Bangladese jaartelling. Green Hill heeft de hele week vakantie dat wordt weer feesten!

P.S. Mocht je nog vragen hebben na aanleiding van het vorige verhaal?

Zie www.wilmprobeert1aprilgrapopvriendenenkennissen.nl