AAN:              Mr. President,

VAN:              O.M.I.B.

BETREFT:     Verslag Srimangal,

DATUM:        12-september-‘05

FAXNR.:        00-1- 75697552418

Honorable Mr. President,

Zoals telefonisch met u besproken, hierbij mijn bevindingen betreffende Srimangal, de theeplantages van Bangladesh.

Om nogmaals van het begin te beginnen, lijkt mij enigszins nutteloos, dus hier slechts een beknopt verslag.

De werkers, voornamelijk werksters, zijn dag in dag uit druk in de weer om de thee bladeren te oogsten

Echter, zij krijgen daarvoor zo weinig betaald dat een behoorlijk leven er in ieder geval voor hun niet in zit. Als we de norm voor de armoedegrens nemen zitten zij daar met 28 taka wat momenteel minder dan 42 dollarcent per dag is ver van verwijderd. Wie overigens deze norm bedacht heeft is voor mij een raadsel? Alsof je armoede kan uitdrukken in een getal.

Voor u, zult het te laat verschijnen van Airforce 1 ongetwijfeld armoede betekenen.

En om als maat nu de zo onzekere $ te nemen.

Anyway, zij zitten ver onder de norm van $1,= per dag, een goede reden om dit eens wereldwijd bespreekbaar te maken.

 Daarnaast heeft Srimangal alles wat wij graag zien. Hardwerkende mensen, de boer,

die in het voor Bangladesh zo traditionele laagland, met zijn trouwste knechten al zwoegend en ploegend, zich intensief met de rijst teelt bezig houdt.

U moet weten dat wij, mijn DFID contact en ik, speciaal fietsen hebben gehuurd om een zo optimaal beeld te krijgen van het reilen en zeilen van de omgeving.

Naast de thee plantages is er een stukje regenwoud welke als nationaal park is benoemd, en meer dan de moeite waard is om eens in rond te wandelen. Eventueel leuk als u uw hond meeneemt als u hier heen komt!

Al fietsend genoten wij, ter bescherming van onze dekmantel, van de fraaie rustige omgeving. Wist u overigens dat rond 8 uur in de ochtend de zon al dusdanig sterk is dat het eigenlijk al niet meer doenlijk is om op het land te werken! Natuurlijk is de Bengaal daar aangewend, ik wil hiermee aangeven, dat alleen water voor u en ons al meer kost dan 28 taka per dag.

Een bezoek aan de stad of dorp als u het zo noemen wilt, leert ons dat de mensen een uitermate hoge bereidwilligheid hebben om mee te gaan in het kapitalistische denken. Zoals u op deze foto’s

kunt zien ligt er een uitgebreid spoor emplacement, alwaar de mensen druk aan het werk zijn om de goederen te lossen en ook afdoende opzichters voor de controlerende taken. Qua infrastructuur is het goed geregeld en de bereidwilligheid om hard te werken is daar. Vanuit kapitalistisch oogpunt gezien is eigenlijk alles aanwezig voor een bloeiende economie op lange termijn. De vrije ondernemers geest waait over de plantages, zoals duidelijk uit deze foto blijkt.

Van deze jonge ondernemer kunnen wij dan ook slechts constateren dat hij er alles aan doet om zijn onderneming succesvol te maken. Als hij niet zo inventief was geweest, had ook hij wellicht op de plantage gewerkt al heeft dat overigens slechts een haar gescheeld.

Kortom Mr. President afdoende redenen om deze problematiek te bespreken. Qua lange termijn investering is het meer dan de moeite waard dat u zich eens met deze zaak gaat bemoeien.

 Er vertrouwende op dat ik u hier bij voldoende redenen en beeldmateriaal heb gestuurd, om met de wereld handelsorganisatie rond de tafel te gaan zitten, deze problematiek aan de orde te stellen en tot harde afspraken te komen. Wellicht kan een eventuele rel op de plantages daar mede voorkomen worden.

Hoogachtend,

Uw man in Bangladesh.

P.S. Handig om een faxnummer te nemen dat gecodeerd uw eigen naam is.

P.S.S. Vergeet u vooral niet de groeten aan JP te doen.