01-november-‘05

…….

Niet als in de bergen, niet te vergelijken met het strand. Is het mooier of minder is dan de vraag? Niet mooier niet minder maar anders denk ik terwijl ik achter over leun in de ligstoel en naar het veranderende plaatje kijk.

De nog fel gele ballon wordt groter en roder! Gestaag daalt hij naar het aardoppervlak. Hij wordt intenser en roder. Voordat hij als een nietige stip aan de horizon verdwijnt, weet hij zijn kleur aan de omringende luchtlagen af te staan.

Achterons zijn de wolken intens verlicht. Ook zij worden geler en later roder. De zachte avondbries wordt op zijn tijd verstoord door het zacht zoemen van een mug. Pats! Maar mis. De autochtone trekken een silhouet op een langzaam donker wordende rivier. Als of je naar een schimmenspel zit te kijken, denk ik.

Niet mooier niet minder, anders!

Duizenden avonden kan je het schouwspel volgen.

Jaar in jaar uit, elke dag hetzelfde, maar elke dag anders!

Niet mooier of minder maar opnieuw verschillend van gisteren vorige week of afgelopen jaar. En ondanks dat je niet in de toekomst kan kijken weet je één ding voor zeker.

Morgen is het weer anders.

Hier aan de rivier wordt het anders zijn ook nog versterkt door de gedachte en de daaruit voortspruitende dromen.

Hoeveel krokodillen zitten er hier vlak voor me?

Ligt er een tijger aan de andere kant van de rivier in het gras?

Gaan we morgen neushoorns zien?

Zonsondergang elke dag weer anders!

Herkent u het Mr President? Van uw ranch en de laatste jaren voornamelijk van de golfbaan of is voor u zonsondergang slechts het startschot om gezellig een wijntje te slobberen. Ongetwijfeld hebt u al vele zonsondergangen mee gemaakt, u bent tenslotte ook de jongste niet meer. Bent u ooit op Kutabeach geweest, geweldige zonsondergangen hebben ze daar. Het Indonesische eiland Bali staat daarom bekend! Echt super, maar mocht u nog eens tijd over hebben, neemt u gerust de moeite om hier in het park van de zonsondergang te genieten. Wel even uw hond aanlijnen, u zult het u zelf nooit vergeten als u speelkameraadje als voer voor een tijger of krokodil zou eindigen. U hebt toch al niet meer zoveel trouwe volgelingen. Ik begreep dat nu zelfs uw eigen kiezers zich vragen gaan stellen over uw interventie in Irak.

In de Engelse krant las ik dat u opdrachten van God persoonlijk krijgt. Is er toch nog iemand waar u naar luistert, zullen we maar denken. Ook las ik dat u droomde dat u iets aan het Palestijnse probleem moet doen! Even een vraagje tussen door Mr. President. Hoe vaak hebt u de Blues Brothers gezien? De film bedoel ik. Zij waren uiteindelijk ook "on a mission of God"!

Ik weet niet meer precies hoe het eindigde maar herinner nog wel dat het gehele politie apparaat, het leger en verschillende civiele diensten in opperste paraatheid werden gebracht.

Het begint toch aardig gelijkenissen te vertonen. Doet u ons een plezier vergeet Palestina voorlopig en kom even lekker hier aan de rivier uit chille dat zal u goed doen!

 De volgende ochtend worden wij verwelkomd met het verhaal dat we gisteren een neushoorn in de tuin hadden. Heb jij wat gehoord vraagt Jamillah. Ja, de fan die de hele nacht bromde maar dan houdt het ook wel op.

Ontbijt en op pad. We hebben een tocht deze ochtend! Het 1^ste gedeelte per boot. Het is al na zevenen en ondanks de rust die gezamenlijk met onze boomstamboot over het water glijdt denk ik we zijn te laat! Het krieken van de dag heeft al plaats gemaakt voor de warmte van de zon. Spoedig blijkt dat dit noodzakelijk is. Nadat de eerste langsnuit tekkel is gesignaleerd worden wij kort daarna geconfronteerd met deze breedbek tekkel

die lekker aan de rand van de rivier ligt te zonnen. De alligator en krokodil zijn de vaste bewoners van deze rivier. Aangezien zij beide koudbloedig zijn liggen ze in de vroege ochtendzon op een zandbank om op deze manier het lichaam weer enigszins op temperatuur te krijgen. Beide hebben als hoofdmaaltijd vis welke in grote getallen aanwezig is. De alligator is, aangezien hij zich altijd aan zijn dieet voorschriften houdt, de minst enge van de twee. De krokodil kan nog wel eens overstappen op een tussendoortje. Afhankelijk van wat er aan of op het water te vinden is, een hertje, geitje, kindje, kalfje of hondje kan voor hem een smakelijke afwisseling betekenen.

Na ongeveer 40 minuten met de stroom mee gevoerd gaat de rest van onze ochtendtocht te voet. Net op de kant komen aller eerst de regels:

1.       We moeten stil zijn.

2.      Bij elkaar blijven.

3.      Als er een neushoorn achter je aankomt, moet je zigzaggend gaan rennen, dat vinden ze namelijk niet leuk, ze zijn erg slechtziend, en met hun zware lijf kunnen ze die bewegingen niet volgen spoedig zullen ze het opgeven!

Ik ben enigszins verbouwereerd. Wat is dit dan denk ik nog. Mijn gedachten gaan terug naar het verhaal in de lonely planet, waar vermeld werd dat er velen voet safari’s worden gehouden en ondanks dat men beweerd dat het niet gevaarlijk is er nog altijd ongelukken gebeuren. Mijn hartslag inmiddels enige slagen hoger, mijn voelsprieten op vol vermogen gezet en mijn hoofd in een regelmatige draaiing, aangezien ik de laatste in de rij ben en het gevaar altijd van achteren komt, dat denk ik. Ik herinner het waarschijnlijk weer uit één of ander stripboek. Tarzan of Winnetoe, en al die ouders altijd maar beweren dat stripboeken niet goed zijn voor je algemene ontwikkeling. Het wordt tijd dat we ze als verplichte literatuur op boekenlijsten gaan zetten.

Achteraf blijkt dat ik de 4^e regel niet tot mij genomen heb, wat misschien maar goed is ook. Tijdens het avondeten wordt hij mij door een andere toerist alias avonturier uitgelegd.

4.      Als er een grote beer achter je aan zit moet je zo snel mogelijk in een boom klimmen, vervolgens allerlei dingen naar zijn hoofd gooien. Ik heb géén idee wat allerlei dingen zijn. Maar kan mij naast de schaarse takken misschien een verdwaalde vrucht, nog slechts het nummer de dodenrit van Drs. P herinneren. Zullen we Natasja nemen maar die leert zo goed op school! Zodat uiteindelijk het lot op de kleine Pjotter valt.

Ondertussen gaat onze tocht verder door het hoge struikgewas.

Het gras in het park wordt slechts één maal per jaar gemaaid. De lokale bevolking mag dan massaal, á 5 roepies per persoon, het gras oogsten. De totale opbrengst is rond de 250.000$ en aldus een goede stimulans voor de plaatselijke economie. Slechts één maal per jaar ter bescherming van de dieren. Deze symbiose tussen mens en dier schijnt voortreffelijk te werken. De plaatselijke bevolking verdient uiteraard ook aan de avonturier toeristen en men is er alles aangedaan om het de dieren aan niets te ontbreken.

Het aantal in het wild levende neushoorns is in de laatste 25-30 jaar van een kleine 100 gestegen naar 467.

Twee uur struinen wij in alle stilte verder. Behalve wat bewegend gras, wat overigens de volle aandacht kreeg van onze gids, gebeurt er niet veel. Het bewegende gras was een neushoorn op zo’n 10 meter afstand en ondanks dat hun zicht slecht is compenseert het gehoor dat. Alle reden om vooral stil te blijven legt hij later uit. Ik zag geen mogelijkheden waar wij zigzaggend heen konden rennen was de 2^e verklaring. Goede beslissing, ik zag ook géén enkele behoefte bij ons om zigzaggend te gaan rennen.

Dan doemt door het hoge gras de rivier op. Aan de overkant is de sunset bar en ondanks dat we nauwelijks dieren hebben gezien was het enerverend avontuurlijk en niet in de laatste plaats vreselijk spannend.

Van andere zijde worden wij aangenaam verrast door Hati.

Weet u het nog, het jungle boek met kolonel Hati. De olifant in plaatselijke taal Hati genoemd passeert gestaag de rivier en verdwijnt aan deze zijde, tussen het hoge gras door, het park in.

De eerste ochtend zit erop maar morgen……….wordt vervolgd