11- Mei-‘06

Prachtig, zijn de verschillende kleuren. Fel-rood, zacht-roze, hemels-blauw, doordringend-paars en stemmig-zwart. Hier en daar zelfs afgewisseld met Hollands-oranje. Met de wereld kampioenschappen in aantocht ben ik begonnen promotie te maken voor het fantastische Nederlandse voetbal. Dit jaar gaat Nederland-Holland same-same, want ook dat moet je uitleggen, de wereldcup winnen vertel ik gretig aan een ieder die het horen wil. Het Hollands-oranje wordt in Bangladesh herkent.

De kleuren gedragen door vrolijk lachende en op hun taak geconcentreerde jonge dames, worden slechts afgescheiden door een houten boot.

Opnieuw staat  Happy Boishabi voor de deur. In de Hill Tracts waar zoals gewoonlijk meer aandacht is voor Happy Biju is het opnieuw een hele week feest. Het nieuwe jaar staat voor de deur. De Chakma’s vieren Biju de Tripura’s hebben hun eigen festival en de Marma’s vieren weer wat anders. Globaal komt het echter allemaal op het zelfde neer het is nieuw jaar, het is 1413. Alle festiviteiten zijn rond deze periode gesitueerd. Een hele week feesten, bij vrienden en kennissen op bezoek.

Ik ga op stap met Mark en Buddy. De start om 10.30 met een klein glaasje rijstwijn en enkele versnaperingen is slechts de eerste van een lange rij. Om 12.00 is de tussen stand 4-5. Vier keer rijstwijn en vijf bezoeken. 14.30 de tussenstand is 9-7 en de rijstwijn begint het van de snacks en de bezoeken te winnen. De zon staat hoog aan de hemel en schijnt doordringend op de door rijstwijn getergde binnenkant van de hersenpan.

Wij besluiten een korte rust pauze in te lassen.

De hoeveelheid eten en drinks die je op deze dagen krijgt is enorm. Standaard is er watermeloen, welke sinds enkele dagen het marktbeeld bepaald. Daarnaast is er een schotel met allerlei soorten groenten dit moeten er minimaal 18 zijn maar een ieder tracht deze ruimschoots te overtroeven. Kip, rund, kikkerpoten, rijst met krenten. Het is allemaal even lekker en overal wordt je vol gestopt.

De rust pauze is dan ook nodig om de strak gespannen maag enige tijd te gunnen voor de reeds verorberde hoeveelheid voedsel.

19.00 nog steeds geen Buddy en geen Mark, ik besluit mijn strooptocht alleen voort te zetten. Je moet namelijk bij je buren langs wil je ze de volgende dagen nog recht in de ogen aan kunnen kijken. Om half tien, terwijl ik moe en voldaan met één van mijn sudoku puzzels achter over op de bank in slaap zit te dommelen, wordt er geklopt. Het is Mark. Het is niet meer leuk… ik ben gekidnapt…. dit behoort een feest te zijn…. ze hebben geen respect….. ik heb toch ook rechten zegt hij, dit alles in één zin verwoordend. Vijf en dertig van zijn studenten hadden een klein feestje georganiseerd en zoals het behoort als een in hoog aanzien staande leraar moet je bij iedereen iets nemen. Voor hun maakt het niet uit dat je maag een spanningsveld opwekt welke nauwelijks meer te meten is. Daarnaast is Mark iemand die niet snel nee zal zeggen. Ik heb om vijf uur een afspraak heeft hij ongetwijfeld velen malen gezegd. Echter rond half negen werd dat min of meer een loze kreet.

Wij besluiten nog één a twee huizen te bezoeken en wellicht ergens een afzakkertje te verorberen. Om half twaalf vinden we dat. Het gezelschap reeds stomdronken zingt met ontbloot boven lijf verschillende liederen slechts bestaande uit één zin. Het is feest het is Biju. Om twaalf uur als wij pogen te ontsnappen realiseer ik me dat het drank geruis slechts leuk is als jezelf ook min of meer in de wolken bent. Eigenlijk is het een soort van Veense kermis na elfen vind je slechts nog de nuttelozen van de nacht.

Sarah met broer Andrew en vriendin Cheryl komen op bezoek, de inmiddels voor Rangamati gecetificeerde reisleider moet weer aan de bak. Maar eerst is daar het waterfestival. Het vorig jaar gemiste hoogtepunt van dit traditionel Marma feest, wordt dit maal ruimschoots goed gemaakt. De jongens staan aan de ene zijde de meiden op gedoft in de altijd kleurrijke gewaden aan de andere, slechts afgescheiden door 2 houten boten gevuld met water. De regels zijn simpel. De gene die je leuk vindt die maak je nat. In de Marma traditie werd tijdens het waterfestival duidelijk wie een oogje op wie had wat dan ook veelal eindigden met een huwelijk enige tijd later. Of het vandaag de dag nog zo is kan ik niet vertellen, maar fraai en nat was het. Er werd gelachen met enorme hoeveelheden water gegooid, de fotograaf kwam niet droog uit de strijd.

.

 

 

Ook buiten de arena werd er regelmatig met water gespeeld. De traditionele culturelen show met dans en zang, de velen mensen die ik en de regelmatige afkoeling zorgde voor een erg geslaagde dag.

Opnieuw 3 dagen gidsen en opnieuw zijn er dingen die ik voorheen niet had gezien. Bij de Boedist tempel blijken velen apen te vertoeven….. helaas geen camera bij me. Bij het huis van de Chakma koning staat het water zo laag dat er gelopen kan worden, de boot is tijdelijk uit de vaart. Het ochtend licht geeft een prachtige sfeer…..helaas geen camera bij me.

De ochtend wandeling om het meer heen, vanwege de hitte om zes uur gestart, geeft ons de gelegenheid bij één van de weverijen binnen te kijken. De voornamelijk mannen die hier onder niet al te besten condities werken  fabriceren de in Bangladesh goedkope doeken.

Het water in het meer ondertussen op een echt dieptepunt aangekomen geeft een geheel nieuw uiterlijk aan het voorheen zo vertrouwde beeld op de route .

Na bijna ander half uur aangekomen in South Kalindipur, aanschouw ik opnieuw het effect van de aankomende zomer. Waar ik met Niels, moeders, Marian en Eric nog in de boot stapte om de overkant te bereiken kan er zonder problemen gelopen worden.

Het lage water zorgt direct voor nieuwe inkomsten en voedsel. Er wordt driftig naar slakken gezocht menig menu wordt deze dagen aangevuld met een lekkernij uit de natuur.

 

Dhaka, er is opnieuw een politiek getinte actie gepland. De oppositie wil demonstratief voor het huis van de minister president een sit-down staking organiseren. Inmiddels zijn we er aan gewend, het begint veel weg te hebben van schaken. Een zet van de ene partij wordt vrijwel onmiddellijk gevolgd door een tegen zet. De oppositie wil naar Dhaka komen voor een demonstratie de regeringspartij kondigt een hartal af. Dhaka wordt door de meeste demonstranten niet gehaald. Vandaag wordt de sit-down staking gestopt door het radicaal afzetten van alle wegen die naar het huis van de minister president leiden. Wij zitten in de taxi en hebben 3 uur nodig om van Gulshan bij het VSO kantoor te komen. Onze taxi chauffeur die even slim trachtte zijn door tegen het verkeer in te rijden veranderd direct van strategie als hij realiseert dat 50 meter verderop het straatbeeld wordt gevuld met vliegende stenen en traangas granaten. Als wij uiteindelijk na bijna 3 uur uit de taxi stappen, de files nog enorm zijn, de riksja’s rustig in een lange rij staan te wachten, en op enkele plaatsen de resten van smeulend rubber en stukken steen het straatbeeld nog versieren realiseer ik dat met de opkomende verkiezingen in december of  januari het grilliger en woester zal gaan worden.

Als ’s avonds de televisie aan staat en ik naar het journaal kijk vraag ik mij af of er een guerrilla oorlog in Dhaka aan de gang is.