30 –Oktober-‘05

De nacht was aangenaam koel, de op het bed gedeponeerde deken bleek veel te dik voor deze tijd van het jaar. Wellicht 1600 meter maar nog géén last van koude voeten wanneer ik in een draai de helft van het lijf uit het bed gooi en plaats neem op de grond. Het is in ieder geval te koud voor kakkerlakken, ik heb er nog geen gezien, bedenk ik en passant.

Zwart maakt plaats voor grijs, donker voor licht! Ik stap op de overloop en ben direct teleurgesteld. Het was een mooie wandeling denk ik terwijl ik triest naar het grove wolkendek kijk. Sprookjes zijn het! Mooie verhalen maar de waarheid blijft maar weer eens uit. Één zwaluw kan best zomer maken en als je opgesloten in een glazen huisje zit is het helemaal niet onverstandig om enkele stenen te gooien. Mits je er uit wilt natuurlijk.

Gisteren werd er tijdens de heftige regenbui opgewekt verteld dat regen in de avond een mooie ochtend garandeert. Wijsheden noemen ze dat, sprookjes zijn het.

De moed nog niet volledig opgegeven gaan Jamillah en ik op pad naar het uitzichtpunt. Als we geluk hebben breekt het voor 5 minuten open, het zou zonden zijn als we het missen, vertel ik haar als we om 5.45 uur het hotel uit lopen.

10 minuten later zijn wij de 1^ste die ons nestelen op een door dauw doorweekte bank. De militaire, druk bezig met het ochtend reveille, hebben geen oog voor onze wel erg vroege vogels. Ondanks dat er geen echte berg is te zien genieten wij van de wedergeboorte van de dageraad.

Langzaam wordt het licht. Onder ons beginnen de vogels meer geluid te produceren.

Één voor één komen de andere toeristen in het ford. Sommige hebben met behulp van een taxi en de laatste 45 minuten speedmars weliswaar de moeite genomen om vanuit Pokhara te komen, echter het mooiste moment hebben ze gemist denk ik nog.

Ik hoop dat we de Alpen nog krijgen te zien zegt Jamillah. Ik leg opnieuw uit dat het géén Alpen zijn want die hebben we in Europa. Maar eigenlijk heeft ze gelijk! Als je zegt de sneeuwkappen dan klinkt dat lang niet zo romantisch. Daarnaast kan je wel zeggen de Himalaya echter dit is de naam van het hele gebergte. Hoe druk je een enkele top uit de himala? Als je weet hoe ze heten is het géén enkel probleem maar wie kent die honderden namen. Je kunt wel de Alp beklimmen. Maar wie heeft wel eens de rocky mountain of de pyrenee of de Ande beklommen.

Kunt u het nog volgen Mr.President? Ik neem aan dat u er voornamelijk over heen vliegt en zich verder niet druk maakt over dit soort woordkeus die zoals u ziet een ongekende taal barrière kunnen veroorzaken. Probeert u het maar eens! U zult géén geschikt voorbeeld vinden! De Kilimanjaro, klinkt aardig maar dat is een alleenstaande berg en dus géén goed voorbeeld.

Ondertussen begint de plaatselijke bevolking muziek te maken, zang en dans vullen het ford. Al met al wordt het een swingende bedoeling, maar de Alpen blijven in mysterie gehuld. Gewoon geduld hebben zegt iemand opgewekt. Straks verdwijnt die wolk en hebben we een fantastisch uitzicht. Ja geduld is een schone zaak denk ik, nog immer gefocust op spreekwoorden en gezegdes.

Van lieverlee begint mijn vertrouwen in de eeuwen oude wijsheden terug te keren. Ik denk aan Kees, ouwe Kees van de Ka. Voordat ik het huis ging schilderen en alle ramen er uit wilde halen vroeg ik altijd en Kees krijgen we regen? Nee zegt hij haal gerust je ramen eruit maar voor morgenavond moet je ze terug plaatsen want dan komt er regen. Meer dan 24 uur de tijd afdoende om de verf te laten drogen! Kees had altijd gelijk. Hij voelde het aan zijn tenen zij hij wel eens. Tegen ervaring is niets opgewassen denk ik terwijl ik vol bewondering naar de bergen, de Himalaya, de sneeuwkappen en Alpen kijk.

Het is te fraai om weg te gaan de ochtend blijft fantastisch en zelfs na het ontbijt nemen wij de gelegenheid om nog maar eens terug te lopen en te genieten van het uitzicht. De plaatselijke rituelen in achtnemend, schieten we de toeristische plaatjes, maar dan is het toch echt gedaan.

Van Pokhara kunnen we nauwelijks genoeg krijgen. We blijven nog een dag en tellen de dagen die overblijven. Nog bijna een week!  Er moeten beslissingen worden genomen!

De volgende ochtend vertrekken we dit maal met de plaatselijke bus richting Chitwan National Park. De niet toeristische bus is namelijk 3x goedkoper en achteraf blijkt dat deze qua conform min of meer hetzelfde te bieden heeft.

Halverwege de weg naar Kathmandu slaan wij rechts af naar het uiterste zuiden van Nepal. De bergen achter ons latend wordt het gestaag warmer.

De reis duurt, inclusief alle checkpoints en de daarbij behorende plaatselijke rituelen, een kleine 6 uur. Na het verlaten van de bus gaat het laatste gedeelte per 4 wiel aangedreven hobbelbak. Wij nemen een kamer of semi-bungalow in de Annapurna view lodge. Het beeld van eergisteren staat nog scherp op ons netvlies. Sauraha het miniatuur dorpje is net buiten het park gesitueerd.

De aangeboden meerdaagse trips naar het park zijn 3 dagen en 2 nachten voor de vriendschappelijke prijs van $60, - per persoon. Uiteraard maakten wij geen gebruik van dit riante aanbod, spenderen dan ook minder dan de helft en hebben daarnaast de mogelijkheid om ons eigen programma in te vullen.

Tegen zessen wandelen wij richting riverside om onder het genot van een drankje en hapje van de ondergaande zon te genieten.

…….. wordt vervolgd!