26-april-‘05

Slechts gescheiden door een lage barricade staan ze strijdlustig tegenover elkaar. Ondanks dat ze voor het moment nog lachen, weet je al dat het er zo dadelijk hard aan toe zal gaan. Weliswaar uit liefde geboren zou je enige vriendelijkheid verwachten maar niks is minder waar. De omstanders houden gepaste afstand. Uit voorzorg behouden zij deze. Rechts van mij staan de meiden mij ontspannen aan te kijken. Met sieraden nette kleding en een brede glimlach. Zij zijn er klaar voor! In de minderheid doch dit heeft géén invloed of lijkt dit in ieder geval niet te hebben. Het is vreselijk heet, zij overdekt hebben er minder last van, de toegestroomde toeschouwers staan te zweten. Het is rond het middaguur, het kwik komt gemakkelijk tot de 35. Dit gecombineerd met een relatieve vochtigheid die naar de 80% gaat is het drukkend heet. Die vochtigheid zal gestaag toenemen!

14 april ’05, gelukkig 1412!

Wij gewend aan 2005 jaar wisselingen staan vaak niet stil bij gebruiken in andere landen. In Bangladesh wordt ook wel 1 januari gevierd maar slechts op zeer bescheiden schaal. Ook de agenda, die overigens niet optimaal wordt gebruikt, loopt van 1 januari tot en met 31 december. Het echte feest is op 13 en 14 april, waarbij de tribes traditioneel van 9 tot 15 april feesten. HAPPY BIJU staat er op vele deuren vermeld!

De ongebruikte agenda staat vol met afspraken. Traditie getrouw gaat men bij verwanten, vrienden, kennissen, familie en wat er maar op de route ligt op bezoek. Niet alleen traditie maar toch ook min of meer verplichting, kom je niet langs dan wordt je dat enigszins kwalijk genomen. Je eet wat drinkt wat en gaat vervolgens verder naar het volgende huis alwaar het zelfde ritueel plaats heeft. De oliebollen en appelflappen zijn hier vervangen door een groente mix met alle soorten groenten die je op het moment kan krijgen(18 stuks), en zoete rijst met rozijnen die mij direct aan rijstepap doet denken. Daarnaast staat er van alles op tafel van mango’s tot en met gefrituurde kikkerpoten die naar kip smaken. Dit alles wordt verorberd onder het genot van rijstwijn, rijstbier en een variant van rijstbier die speciaal voor deze gelegenheid wordt gebrouwen.

Snel verder naar de volgende en vooral niet vergeten te tellen, want in tegenstelling met normale dagen waar de standaard vraag: “Wat heb je voor ontbijt gegeten?”, is men nu voornamelijk geïnteresseerd in de kwantiteit.

Na elke 7 bezoeken mag je een wens doen. Ik als gelukkig man in Bangladesh, kom weliswaar niet aan wensen toe, maar heb een erg leuke tijd bij de 5 families die ik bezoek.

Onderdeel van de festiviteiten is het waterfestival. Dit traditionele Marma festival wordt daags na biju gehouden. Onderweg naar Kaptai worden de verschillende checkposten gepasseerd. Wij nog enigszins rustig zijn bang elk moment te worden terug gestuurd, weliswaar zijn we al meerdere keren naar Kaptai geweest zonder het vereiste vergunning, het blijft toch altijd spannend. Bij de ingang aangekomen vraagt één van de agenten aan Mark, die ons had uitgenodigd, wie wij zijn. Als hij verteld dat we voor Green Hill werken is het géén enkel probleem, zo langzamerhand begint men ons te kennen.

Het pad gaat stijl naar beneden richting de rivier, het is een drukte van jewelste

 dit is het festival, dit is de place to be, hier gaat het vandaag gebeuren!

In tegenstelling tot andere jaren wordt het festival dit maal officieel geopend, wat ervoor zorgt dat de officiële begintijd niet gehaald wordt. Een officieel gedeelte betekend in Bangladesh, dat er gespeecht wordt. Gevolg programma loopt uit en de vele verhalen zijn lang en in ieder geval niet interessant om naar te luisteren als je de taal niet eigen bent. Aan de reactie van de omstanders is overigens af te lezen dat verstaan géén toegevoegde waarde heeft. Om de tijd te doden gaan wij op bezoek bij een belangrijke persoon in de Marma gemeenschap alwaar ik de gelegenheid heb om de dochters te fotograferen.

Let op: de linker dame draagt traditionele Chakma kleding en de dochters zijn opgedoft in Marma kledij.

Eindelijk is het dan zover het waterfestijn gaat beginnen, de jongens en meiden staan tegen over elkaar, het is de bedoeling dat je de persoon die je het leukste vind, waar je een oogje op hebt, te grazen neemt. De liefde kan een natte bedoeli

ng zijn. Het is vreselijk heet, de hoge vochtigheidsgraad maakt het drukkend, ze zijn er klaar voor, de meiden zitten er ontspannen bij.

 Het wachten is op het lintje knippen.

Helaas, Mark heeft in de middag een andere afspraak waar hij naar toe moet. Voordat het begonnen is ruimen wij het veld, over een koude douche gesproken!

Mike en ik duiken op de terug weg de rivier in en zwemmen naar de overkant, het is waterfestival zeggen we en nat zullen we dus worden. Volgend jaar ga ik in ieder geval in de herkansing.

Leve de Koningin, hoera, hoera, hoera!

Ter gelegenheid van Koninginnedag 2005 nodigen ambassadeur Kees Beemsterboer en Yolanda Vonhoff alle Nederlanders en Nederlandstalige uit……

Een vreselijke regen en hagelbui teisteren Dhaka. Stenen van 1 centimeter slaan tegen de ramen van de flat, het is donker en het lijkt niet op te houden. Water gutst door de straten, de temperatuur daalt.

Dit gecombineerd met een sterke wind geeft een ruig beeld.

Strak geschoren mijn shirt en broek gestreken ben ik er klaar voor. Dit keer géén hartal niets staat mijn bezoek aan de ambassade in de weg…. Mits het stopt met regenen!

Van 18.00 tot 19.00 is het exclusief voor Nederlanders, de gemeenschap bestaat uit ongeveer 150 d.w.z de  geregistreerde. Ik ontmoet leuke mensen, leg contacten, praat mijn eigen taal, doe mij te goed aan gerookte paling, oranje bitter, witte wijn, bier, gerookte zalm, bitterballen, roggebrood met kaas en zing met de andere het Wilhelmus.

De haringkar die voor dit evenement is ingevlogen laat ik links liggen. Door sommige als slemp partij bestempeld, welnu daar is op zijn tijd niks mis mee, zeker niet als je budget dat normaal gesproken niet toe laat. Zelfs voor mijn werkgever ben ik actief geweest dus wat wil je nog meer!

Ik ben er weer de volgende keer, ik zet de kokosnoot wel weer even aan de kant.